Het armenhuis stond op het terrein tussen Zuideruitweg 10 en Zuideruitweg 14. In ieder dorp was wel een armenhuis te vinden. Als je arm was, niet meer kon werken en geen familie die je kon helpen, dan kwam je in het armenhuis terecht. Deze huizen waren van de diaconie. Als je echt geen geld meer had dan kreeg je hiervan ondersteuning. Net voldoende om inleven te blijven. Toen ik jong was, woonde in het voorste stuk de familie Rutgers. De man was ziek, en lag in een tent
van het Witte Kruis (een houten hokje in de tuin, wat met de zon mee kon draaien, veelal gebruikt door tbc-patienten). Nadat hij was overleden begon vrouw Rutgers, die achterbleef met een zoon en een dochter, er een kruidenierswinkeltje. Een van de vele die het dorp toen rijk was. Ik weet het nog goed, omdat ze er met sinterklaas een sinterklaastafel had. Een tafel met een wit laken erover waar al de lekkernijen voor het feest op waren gezet. Ramen waren er bijna niet in het winkeltje. Het was er schemerig met hier en daar een lichtje. Wat deede ze haar best om toch nog iets voor haar gezin te verdienen! LAter woonde de fam. Vos er, maar die behoorden niet tot de arme mensen. Toen de fam. Keulen uit de watermolen aan De Molentjes moest, ie er nog een stuk aan het armenhuis gebouwd, zodat zij er ook konden wonen. Deze hebben er jaren gewoond, tot ze het huis van Kees Leeuwrik kochten. Dit is begin zestiger jaren verbrand. Op deze plek is een nieuw huis gebouwd waar Hannes en Fie Keulen woonden. Nu wonen Gerrit en Meinie Bruin er. Nadat de familie Keulen uit het armenhuis was vertrokken heeft fam. de Groot er nog in gewoond. Toen deze vertrokken heeft Piet Bronner het nog ca. 2 jaar als opslagschuur voor fruit en fust gebruikt. Hierna is het gesloopt. Het bouwterrein is later verkocht aan Hans Mol, zoon van de toenmailige burgemeester. Hij woonde in Brazilie, maar wilde na enige tijd terugkomen naar Wijdenes en er dan een huis bouwen. Zover is het niet gekomen, want hij is helaas in Brazilie verongelukt. Hierna is het terrein aan Fa. Dekker verkocht. Die wilde er in de toekomst ook een huis op bouwen. Intussen is het terrein echter zodanig lang onbebouwd gebleven, dat de bouwvergunning is verlopen. Het is nu een soort rustplaats voor oude tractors geworden.