Vroeger

Nu zo tegen het einde van deze eeuw (het is nu 1999) wil ik het toch nog eens over de ouderen hebben.
Wat is er deze eeuw veel voor ze verandert. Mijn grootvader had kinderen en mocht dus bij ons in huis, maar veel ouderen kwamen terecht in het armen huis. Er waren er twee in Wijdenes en nog een in Oosterleek. Het was een lang smal huis, waar meerdere woonafdelingen waren. Niet meer dan een kamertje met een bedstede. Moest je naar het toilet dan moest je naar buiten, naar de plee, ook al stormde of hagelde het. Als je dan niet goed ter been was, was dat een hele opgave. Natuurlijk kon je ook op de pot in je kamertje. Maar erg fris werd het daar binnen dan ook niet. Zeker wanneer je niet in staat was je zelf te wassen, alhoewel dat vroeger helemaal niet zo belangrijk was. Veel water op je lijf daar sleet je maar van! Misschien had je nog kleinkinderen of een aardige buurvrouw dis af en toe de boel beredderen. Of een keertje je beddengoed wilden wassen. Er waren dan in die tijd best wel oude mensen die totaal vervuilden en onder de luizen zaten.

Neem het verwarmen van je kamertje.
Meestal was er wel een kachel, maar daar moesten aanmaak houtjes in. Dus kon je weer naar buiten, naar het schuurtje wat takken afhakken en wat kleine houtjes dan weer terug naar je kamertje en met een oude krant de houtjes in je kacheltjes proberen aan te steken.
Daarna moest je er pas steenkolen op doen.
Ook het eten koken was beredderen op je kachel of petroleum stel. Zeker als je oud was.

Als ik denk aan de senioren woningen, service flats, bejaarden, verzorging of verpleeghuizen die er nu zijn, dan mag je blij zijn dat je nu oud bent en niet 80 jaargeleden!
Goed er staan natuurlijk wel berichten in de krant, waarvan je schrikt . Verwaarlozing of mishandeling, maar vroeger kwam dit veel meer voor en werd er niet eens melding van gemaakt in de krant.
Ook zijn er nu ouderen die onder de grens van het minimum leven. Maar Drees heeft er toch maar voor gezorgd dat er na 2e wereldoorlog een pensioen voor de ouderen kwam: de a.o.w. Er waren voor die tijd echt oude mensen die geen inkomen hadden.
Ik weet nog dat mijn grootvader elke week zegeltjes plakte van 60 cent in de week, zodat hij later toen hij 65 jaar werd, een uitkering had van wel 3 gulden ! Dan kon je nog eens een stel nieuwe schoenen kopen of sparen voor een nieuw pak !

Als je de oude huizen in ons dorp ziet dan denk je misschien hoe romantisch het vroeger toch allemaal was. Maar de werkelijkheid is vaak anders. Nee hoor, ik kijk al uit naar de volgende eeuw!